Blog Image

Inspirerend geloof

Het weer

Algemeen Posted on Sun, June 26, 2016 20:09

Waar is het nietszeggende praatje gebleven over het weer? Een dankbaar onderwerp voor wie even niets meer te zeggen heeft of voor wie het gesprek liever wat oppervlakkiger houdt. Er valt altijd wel iets over het weer te zeggen: te heet, te koud, te droog, te nat…
Weet u, je zou bijna verlangen naar dat vrijblijvende gesprekje over het weer. Want ineens kan het écht spoken in onze regio: hagelstenen als tennisballen, gaten in het gazon, deuken in de auto en ruiten aan diggelen. Zelfs onze kerk ontkwam er niet aan. Grote gaten zijn in de ramen zichtbaar.
Na de eerste schrik zijn we blij dat niemand gewond is geraakt. Maar tegelijkertijd beseffen we hoe sommige boeren en tuinders getroffen zijn. Een ravage is aangericht in kassen, de aardappels staan in het water, hele oogsten kunnen als verloren worden beschouwd.
Oorzaak is de klimaatverandering, zeggen de deskundigen. En die is o.a. teweeggebracht door milieuvervuiling wereldwijd.
Kunnen we het tij nog keren, voorzover het in onze hand ligt? Door duurzaamheid, door maatregelen tegen milieuvervuiling? We weten het niet.
Maar we moeten nooit uit het oog verliezen dat wij de aarde niet in ons bezit hebben. God heeft de mens de opdracht gegeven de aarde te behoeden en te bewaren. Dat vergt een houding van zorg en respect voor de aarde waarop wij leven.



Aswoensdag

Algemeen Posted on Wed, February 10, 2016 14:26

Vandaag wordt in de Rooms-Katholieke kerk Aswoensdag gevierd. Het is stil in het dorp. Het grote feest van carnaval is voorbij. Wie zich erin onderdompelde keert terug naar ‘real life’. Wie er van een afstandje naar keek, hoeft die overgang niet te maken.
Je moet er in groot gebracht zijn om er helemaal in op te gaan. En dan, lijkt me, is het ontzettend gezellig om even nergens anders aan te denken dan aan feestvieren, gezelligheid, muziek. Want, zo verzekeren vrienden mij, het gaat niet om de drank, ook al lijkt het vaak wel zo. Maar dat is geen echt carnaval, zeggen ze. En ik geloof dat.
U begrijpt het al, echte ervaring heb ik niet. Verder dan het kindercarnaval op school en in het dorp en het kijken naar de optocht ben ik niet gekomen. Maar gelukkig wordt dat aanvaard van iemand uit het hoge noorden!

Inmiddels is de link tussen het carnaval en de christelijke vastentijd/veertigdagentijd door de meeste feestvierders losgelaten. De voorbereiding op het Paasfeest is niet meer een vanzelfsprekend vervolg van het carnaval.
Toch is er wel groeiende aandacht voor het vasten op zichzelf. Veertig dagen geen alcohol, geen snoep, geen suiker, geen televisie, geen… en vult u maar in wat we zouden kunnen missen. Mensen, jong en oud, doen dat om stil te staan bij onze overvloed, om even pas op te plaats te maken, ter bezinning.
En in de kerk staan we stil bij de voorbereiding op het Paasfeest, het feest van de opstanding van Jezus Christus. Zeven weken lang volgen we samen de weg van Jezus naar Jeruzalem, een lijdensweg waarin Jezus de duisternis van het leven ervaart, het lijden dat voor zoveel mensen zo herkenbaar is. Door deze duisternis heen gloort het licht van de Paasmorgen, wanneer zijn volgelingen horen dat Jezus is opgestaan.
Laten we op weg gaan, de komende veertig dagen: Op pad zijn met U, broeder Jezus, is op pad zijn met Uw vrienden, elkaar ontmoeten, samen verder gaan, en op het kruispunt afscheid nemen, wetend dat U met ons allen bent. (een gebed van www.kerkinactie.nl)



Dominee-dichter

Algemeen Posted on Mon, December 28, 2015 11:06

Jaap Zijlstra is op 22 december jl overleden op 82-jarige leeftijd. Wie hij was? Zelf noemde hij zich in een interview met Trouw ‘de laatste der Mohikanen’ van de dominee-dichters, die er vroeger veel meer waren. Hij was zowel predikant als dichter. Vele bundels met gedichten heeft hij uitgegeven, een aantal van zijn liederen zijn opgenomen in het nieuwe Liedboek.
Hij was op late leeftijd nog zeer actief met het schrijven van gedichten. Jarenlang postte hij elke dag om middernacht een gedicht op zijn Facebook-pagina.
Afgelopen 8 december was de laatste. Hij was uitgeput door ziekte. En hij vroeg aan zijn fans of die het laatste gedicht wilden overschrijven en verspreiden. Bij deze. In dankbaarheid voor de inspirerende teksten van deze dominee-dichter.

‘Verwachting’
Als de dag begint te doven
en de zon mij niet meer ziet,
als de schemering gaat komen
en ik stil word van verdriet,
als de nacht valt en mijn vogel
niet meer opdaagt met een lied –
na mijn duisternis Uw licht,
na mijn zwijgen Uw gedicht.



Kerst 2015

Algemeen Posted on Thu, December 24, 2015 21:14

Kerstavond 2015. Zojuist hebben we het kinderkerst bij ons in de kerk gevierd. We hebben ouderwetse kerstliedjes gezongen, we hebben lichtjes aangestoken, kaarslicht vulde de hele kerk. Wat een mooie sfeer! Gelukkig kunnen we zo samen zijn, in alle vrijheid, om de geboorte van Jezus te vieren. Zoals in zoveel kerken mensen bij elkaar komen om het kerstfeest te vieren. Feest van licht, van hoop.
Maar hoe meer licht binnen schijnt, hoe donkerder de wereld buiten eruit ziet.
We hebben er vanavond bij stilgestaan. Bij de kinderen die op de vlucht zijn, die pas na lang reizen onderdak vinden en hopelijk een nieuw bestaan kunnen opbouwen met hun ouders. We hebben kerstwensen geschreven voor de kinderen die in het AZC in Budel wonen. En een verhaal gehoord dat door één van de kinderen was geschreven over hoe het is om zolang op reis te moeten zijn in alle onzekerheid over de toekomst.
Laten wij, die het feest van de geboorte van Christus vieren, Gods naam heiligen door Zijn weg te volgen, door daden van barmhartigheid. God woont bij ons, in een wereld vol onrust. Hij is aanwezig bij ons in licht en vreugde maar ook in duisternis en verdriet.
Dat wij deze boodschap van hoop en kracht door mogen blijven geven.

Gezegende kerstdagen!



Parijs

Algemeen Posted on Wed, November 18, 2015 16:18

Vrijdagavond. De kinderen, die het nieuws via hun telefoon volgen, komen naar mij toe en vragen of ik het al weet: een aanslag in Parijs. Ik wist het nog niet, we doen de televisie aan en naarmate de tijd vordert, zien we wat er is gebeurd in Parijs. Het kan toch niet waar zijn, dat onschuldige mensen op deze manier onder vuur worden genomen. We wisten dat het mogelijk zou zijn, maar geloven doe je het niet: dat er mensen zijn die in staat zijn om het leven van anderen te nemen, zomaar, op straat, bij een concert, op een terrasje… Zo dicht bij huis. Het sluimerende gevoel van onveiligheid door de aanslagen uit de laatste jaren, laait op. Het vertaalt zich bij veel ouders op de middelbare school van de oudste, die deze week naar Londen zou gaan, in de vraag om de reis niet door te laten gaan. De school besluit de reis uit te stellen. Want ouders zijn bezorgd en de begeleiding ziet het als een te grote verantwoordelijkheid om 210 leerlingen naar Londen te begeleiden.
Dat wat op andere plaatsen in de wereld al vaker is gebeurd, gebeurt nu bij ons ‘om de hoek’. Dat vraagt van ons een andere kijk op de samenleving. Op de keuzen die we maken. We moeten leren omgaan met het gevoel dat onze veiligheid en die van onze kinderen niet altijd gegarandeerd is.
Een psycholoog schreef vandaag dat ook dit gevoel van angst weer wegebt. We moeten wel. Want de dagelijkse gang van zaken vraagt ook onze aandacht. Eigenlijk maar goed ook. Want hoe vreemd ook, het leven gaat door. De kinderen naar school, het eten op tafel, de afspraken van het werk… maar ook in het dagelijkse leven laten de verhalen van jonge mensen die beschadigd zijn door wat zij hebben gezien en ervaren, ons niet los.
A.s. zondag gedenken wij de leden van de gemeente die in het afgelopen jaar zijn overleden. We steken een kaars voor hen aan. Iedereen is uitgenodigd een kaars aan te steken voor iemand die zij verloren hebben. En we steken een kaars aan voor iedereen die onbenoemd blijft, voor wie wij niet kennen. Laten we dan ook denken aan en bidden voor de slachtoffers van de aanslag in Parijs, van de aanslag in Beiroet, van aanslagen overal ter wereld.



Kerstfeest

Algemeen Posted on Fri, December 26, 2014 14:27

Kerstfeest
En ineens is het zover: Kerstfeest! Zo zaten we nog in de voorbereidingen voor de kerstfeestvieringen en zo zijn we bezig om de kaarsjes aan te steken in de kerk.
Kerstavond om 18.30: de kerk is prachtig versierd, door de kerk heen staan de kaarsjes te branden. Het grote licht blijft uit. Thema van het kinderkerstfeest was ‘Wees welkom!’ En wat een kinderen waren er! Al vertellend beelden zij het kerstverhaal uit. Het blijft fascinerend voor hen. Het verhaal van de zoektocht van Maria en Jozef, de volle herberg, de stal, de geboorte van het kind en komst van de herders. Samen de liedjes zingen, muziek maken bij ‘Midden in de winternacht’.
Wat is het goed om zo blij elkaar te zijn! Leuk dat jullie er waren!
Tot slot hebben we in het donker, buiten bij de kerk, rond de vuurkorf chocolademelk gedronken en hebben we nog meer kerstliedjes gezongen. Met tot slot het ‘Stille Nacht’.

Zo begon het kerstfeest in onze gemeente: later op de avond en op kerstochtend kwamen we opnieuw bij elkaar. Met liederen, met de zang van de cantorij, rond de kerststal die was opgesteld. Een moment van bezinning in onze wereld waarin zoveel gebeurd dat haaks staat op het licht en de vrede van Kerst.

Dat wij de moed en de kracht hebben om verder gaan, het licht van het kind meedragend in ons hart, dat wij zo licht mogen zijn voor elkaar.



Berlijn

Algemeen Posted on Thu, November 13, 2014 13:13

Afgelopen zondag was het 25 jaar geleden dat ‘de Muur’ viel. Dat in Berlijn met een kraan grote betonplaten werden weggehaald. Mensen, die aan de oostkant stonden, konden niet wachten voordat zij er doorheen konden. Jongeren hielpen elkaar om over de muur te klimmen. Vrijheid!
Ik heb een bijzondere herinnering aan die 9e november overgehouden. Sinds enkele maanden studeerde ik theologie in Berlijn. En op 9 november, tijdens het college Nieuwe Testament, vroeg de hoogleraar aandacht voor een aantal studenten die te gast waren. Het waren studenten theologie uit Oost-Berlijn. Voor het eerst van hun leven in West-Berlijn, kwamen ze de faculteit bezoeken. We ontvingen hen met een warm applaus, we waren diep onder de indruk van de emotionele reactie van de studenten.
Het was een feestelijke dag, maar ook een beladen dag, omdat op 9 november ook de Kristallnacht uit 1938 herdacht werd. De ‘nacht van het gebroken glas’, waarin Joodse winkels, huizen, ziekenhuizen, scholen vernield werden door de nazi’s, de nacht waarin Joodse mensen werden gedood om wie zij waren.
In hetzelfde Duitsland werd op 9 november 1989 feest gevierd. We wisten niet wat er zou gaan komen. We dachten dat de wereldvrede weer een stapje dichterbij gekomen was. Wereldvrede is in onze tijd ver te zoeken. Maar op 9 november 1989 hebben mensen hun vrijheid om te denken, om te leven, om te geloven, om zich te herenigen met familie en vrienden, teruggekregen. De blijdschap van de mensen toen, zal ik niet vergeten.
De blijdschap van de studenten, de ontroering om elkaar zomaar, in vrijheid te mogen treffen, om samen de bijbel te bestuderen, aan die blijdschap moest ik afgelopen zondag denken. Met daarbij de hoop dat die vreugde van toen door nog zoveel anderen moge worden ervaren, door mensen die nu beknot worden, die nu in gevangenschap en onderdrukking leven.
Het is waar we voor bidden, elke dag opnieuw:
‘Geef vrede, Heer, in onze dagen’



Verbondenheid

Algemeen Posted on Mon, October 13, 2014 12:40

Oecumene – samenwerking

Gister hadden we een bijzondere viering in Elsendorp. Het
was een oecumenische viering, samen met de rooms-katholieke parochie Elsendorp
en met onze gemeente als gast in het kader van de samenwerking. Van drie kanten
kwamen we samen en we voelden ons zeer verbonden met elkaar. Er is niet gesproken
over de oecumene, er is niet gesproken over samenwerking, zorgen zijn niet
geuit. Maar we hebben gevierd. Door te zingen, te bidden, de bijbel te lezen en
aan de hand van de overweging stil te staan bij onze talenten.

Het was goed om de verbondenheid onderling te voelen. Vanuit
het besef dat we niet allemaal gelijk denken en geloven. Maar wel dat we
volgelingen zijn van de ene Heer. Dat we volgelingen zijn die worden opgeroepen
gebruik te maken van hun eigen talenten. Met vallen en opstaan, naturlijk. Zoals de pastoor al zei: wie denkt dat
hij of zij perfect is, hoeft niet mee te bidden om vergeving… Maar we baden
allemaal mee.

Het doet goed om elkaar over grenzen heen te ontmoeten. Dat doen we in Deurne gelukkig nog vaker: via onze samenwerking met de parochie en met onze jaarlijkse vieringen met het Missiehuis en met de Levensboomgemeente.
Je leert van elkaar, je ontmoet elkaar, je blijft niet vreemd van elkaar. Volgens mij is dat het begin van verbondenheid: dat je geen vreemden voor elkaar blijft. Maar dat je er vreugde in schept om je horizon te verbreden. Dat je nieuwsgierig bent hoe anderen geloven en leven. Dat je ook wel het gesprek wilt aangaan over hoe jij gelooft en in het leven staat, dat je de ander dat wilt vertellen.
We hebben weer een begin gemaakt, gister in Elsendorp. En in Deurne gaan we ermee verder: op zoek naar onze verbondenheid in Jezus Christus.



« PreviousNext »