Om mij heen zijn mensen druk bezig met het opruimen van bladeren. De gemeente heeft korven neergezet, die in mum van tijd weer vol zijn. Het gevolg van een groene omgeving. Ergens zal ik ook nog de tijd vandaan moeten halen om de bladeren uit míjn tuin weg te vegen en naar zo’n korf te brengen. Maar vandaag nog even niet.
Het is de tijd van het jaar. De bladeren vallen van de bomen. De velden liggen er kaal bij, de boeren hebben hun oogst binnengehaald. Afgelopen zondag hebben we dankdag voor gewas en arbeid gevierd, samen met onze zustergemeente uit Elsendorp. Een goed moment om stil te staan bij onze dankbaarheid en de verantwoordelijkheid die uit onze dankbaarheid voortvloeit.
Want die twee zijn met elkaar verbonden. Daarover spreekt de bijbel uitvoerig. Zoals de profeet Jesaja. In zijn profetie, gericht aan het volk Israel, verbindt hij aan de zegenrijke wederopbouw van het land na terugkeer uit de ballingschap voorwaarden. Zegenrijke wederopbouw lukt alleen wanneer je de hongerigen je brood breekt en daklozen onderdak biedt. Zegen is niet te scheiden van een levenshouding, die zich in woord en daad op de andere mens richt. Zo voert de dankbaarheid ons naar een opdracht, een levenshouding te vinden, waarbij we ons niet alleen richten op onszelf. Zo opent dankbaarheid de weg naar andere mensen.
Handelen in liefde. Delen in dankbaarheid. Het is een hele uitdaging om op deze twee een samenleving te bouwen. Maar het is wel een uitdaging aan ons. Om in ons leven vanuit de dankbaarheid die wij ervaren, te delen met anderen. Laten we elkaar daarin inspireren en ondersteunen. Zo’n begin om stil te staan bij wat de aarde ons geschonken heeft, het werk dat de boeren gedaan hebben is een goed begin.