Vandaag is het 500 jaar geleden dat Luther zijn stellingen publiceerde waarin hij de situatie in de toenmalige Rooms-katholieke kerk aan de kaak stelde. Het liefst van binnenuit wilde hij de kerk hervormen, terugbrengen bij haar bestaansrecht: als gemeente van Jezus Christus gestalte geven aan het evangelie, levend in de genade van God, met als basis de Schrift.
Luther heeft daarmee een ommekeer teweeggebracht, die grote gevolgen gehad heeft voor de kerk van toen. In de kerk kon hij niet blijven, zijn opvattingen veroorzaakte een scheuring in de Rooms-katholieke kerk. De Protestantse kerken ontstonden gaandeweg.
Nu, 500 jaar later, wordt de aanzet tot de Reformatie herdacht. En vandaag wordt een jaar van herdenkingen afgesloten met een dienst in de Domkerk in Utrecht, waarbij ook de koning aanwezig zal zijn.
De reformatie is ook in de PKN herdacht, én gevierd. Met dat laatste hebben sommigen wel moeite gehad. Want kun je vieren dat 500 jaar geleden een scheuring in de kerk gekomen is? Ja, dat kan, is mijn antwoord. Is het antwoord dat we in Deurne hebben gegeven met de gezamenlijke viering van de week van gebed voor de eenheid, begin 2017. Daarin is gesproken over verzoening, vergeving. Want veel is er fout gegaan in de afgelopen eeuwen. Steeds hebben christenen elkaar de les gelezen, hebben getwist over de waarheid. We moeten de tijd nemen om dit naar elkaar uit te spreken, voordat we verder kunnen gaan.
Maar verdergaan moeten we. Met de oproep van Luther en de andere Reformatorenom ‘back to basics’ te gaan. Vandaag de dag zullen we elkaar moeten blijven opzoeken. Wat een zegen dat dat in Deurne mogelijk is, om als katholieken en protestanten met elkaar op te trekken. En gelukkig op zoveel andere plaatsen. Christenen die Gods boodschap van liefde en genade als basis zien van hun leven. Die in de wereld om hen heen die boodschap willen uitdragen. Reden voor een feestje!