Waar is het nietszeggende praatje gebleven over het weer? Een dankbaar onderwerp voor wie even niets meer te zeggen heeft of voor wie het gesprek liever wat oppervlakkiger houdt. Er valt altijd wel iets over het weer te zeggen: te heet, te koud, te droog, te nat…
Weet u, je zou bijna verlangen naar dat vrijblijvende gesprekje over het weer. Want ineens kan het ├ęcht spoken in onze regio: hagelstenen als tennisballen, gaten in het gazon, deuken in de auto en ruiten aan diggelen. Zelfs onze kerk ontkwam er niet aan. Grote gaten zijn in de ramen zichtbaar.
Na de eerste schrik zijn we blij dat niemand gewond is geraakt. Maar tegelijkertijd beseffen we hoe sommige boeren en tuinders getroffen zijn. Een ravage is aangericht in kassen, de aardappels staan in het water, hele oogsten kunnen als verloren worden beschouwd.
Oorzaak is de klimaatverandering, zeggen de deskundigen. En die is o.a. teweeggebracht door milieuvervuiling wereldwijd.
Kunnen we het tij nog keren, voorzover het in onze hand ligt? Door duurzaamheid, door maatregelen tegen milieuvervuiling? We weten het niet.
Maar we moeten nooit uit het oog verliezen dat wij de aarde niet in ons bezit hebben. God heeft de mens de opdracht gegeven de aarde te behoeden en te bewaren. Dat vergt een houding van zorg en respect voor de aarde waarop wij leven.